Het verhaal achter Fibromyalgie en Chronische Vermoeidheid.


Inleiding

Onderstaande visie op fibromyalgie en chronische vermoeidheid is gebaseerd op de ervaringen en ontdekkingen van Steven Blake, oprichter van OldPain2Go® en wordt onderschreven door Kinga de Wit, eigenaar van Wellness in Mind, psycholoog, OldPain2Go® practitioner en tevens ervaringsdeskundige.


Algemene kenmerken

Mensen met fibromyalgie en/of het chronisch vermoeidheidssyndroom hebben doorgaans dezelfde persoonlijke eigenschap met elkaar gemeen. Namelijk dat zij het tegenovergestelde zijn van lui. Het zijn juist heel gedreven mensen, mensen die vooruit willen, die gewend zijn om over hun grenzen heen te gaan en vooral dóór te gaan. En waarschijnlijk is deze (te grote) gedrevenheid juist het probleem.

Als je aan chronische vermoeidheid lijdt of een pijngerelateerde ziekte hebt, wil ik je vragen om te kijken of je je in onderstaande beschrijving herkent. Deze beschrijving is gebaseerd op zes jaar toegewijde studie en het werken met cliënten met fibromyalgie, M.E. en C.V.S.


En laat ik hierbij direct duidelijk maken, dat mensen met fibromyalgie of chronische vermoeidheid

niet lui zijn, zich de klachten niet inbeelden en dat het ook allemaal niet "tussen de oren"zit.


De theorie

Ondanks de verscheidenheid aan symptomen, de ernst van de klachten en de gevolgen die deze ziekten vaak hebben, is er één ding dat mensen met fibromyalgie met elkaar gemeen hebben: gedrevenheid. Je hebt jezelf mentaal of fysiek tot het uiterste gedreven. Of beide. Je zorgt beter voor anderen dan voor jezelf. Je neemt anderen vaak taken uit handen, zodat deze taken snel en goed worden uitgevoerd. Ondanks de klachten wil je dóór. Je laat je door niets en niemand afremmen of tegenhouden.

Het waren deze overeenkomsten en vergelijkbare verhalen, die, in combinatie met de ervaring op het gebied van het omgaan met verschillende fysieke en emotionele pijngerelateerde ziekten door middel van praattherapieën, die hebben geleid tot het ontdekken van de manier waarop deze ziekte waarschijnlijk ontstaat en hoe mensen geholpen kunnen worden om hiervan te herstellen.

Daarom het hier onderstaande verhaal, waarin je jezelf waarschijnlijk herkent en waardoor je wellicht begrijpt wat je kunt doen om jezelf te helpen.

Herken je jezelf in onderstaand verhaal?

Je bent een heel gedreven persoon die al lange tijd mentaal en fysiek op de toppen van zijn/haar kunnen heeft geleefd. Vaak heb je meer gedaan of ben je verder gegaan dan goed voor je was. En je bent ook nog eens meer bezorgd om anderen dan om jezelf.


De problemen beginnen vaak met één van de volgende symptomen, de zogenaamde "trigger": een virale infectie, een ernstige ziekte, vaccinatie, ernstige stress, of een traumatische ervaring. Na een aantal weken of misschien zelfs maanden zou je je weer beter moeten voelen, maar dan blijkt er sprake van chronische vermoeidheid en/of pijn. Deze chronische klachten blijven jaren of zelfs een leven lang bestaan. Vaak krijgt men te horen: "Je moet er maar mee leren leven!" En dat terwijl je steeds meer en meer gefrustreerd raakt omdat er maar geen diagnose wordt gesteld die je helderheid verschaft, je geen duidelijke antwoorden krijgt en niemand weet wat een mogelijke oplossing zou kunnen zijn. Met als gevolg dat je uitgeput en nog zieker kunt worden omdat je immuun-systeem het niet meer aan kan. En op een gegeven moment ben je zo moedeloos dat het welbekende stemmetje in je hoofd steeds hetzelfde zinnetje herhaalt: "Word ik ooit nog beter?"


Een bijkomend probleem kan ook nog zijn dat je andere mensen in je omgeving moet zien te overtuigen dat je echt ziek bent en dat je je niet aanstelt. Je ziet er immers helemaal niet ziek uit! Opmerkingen van anderen zijn vaak niet echt behulpzaam en juist heel frustrerend.

Dit allemaal verhoogt ook nog eens de druk, geeft een gevoel van stress en zorgt dat je in de bekende neerwaartse spiraal terecht komt.


En net wanneer je denkt dat je er weer even tegenaan kunt,

word je weer 2 stappen teruggeworpen door de vermoeidheid en de pijn.


De uitleg

Navraag leert ons dat bijna iedereen met chronische vermoeidheid of fibromyalgie zich herkent in bovenstaand verhaal. Feit is echter, dat bijna niemand dezelfde symptomen heeft en dat daardoor moeilijk een medische oplossing gevonden kan worden. Dat betekent gelukkig niet dat er geen oplossing IS.


We hebben allemaal een geweldig overlevingsmechanisme dat tevens al onze lichaamsdelen en al onze lichaamsfuncties aanstuurt. En ik ben ervan overtuigd, dat bij ernstige overbelasting van lichaam en geest dit mechanisme ervoor zorgt dat we het rustiger aan moeten doen. Ons lichaam gaat als het ware protesteren en geeft op een gegeven moment aan: "Tot hier en niet verder!"


Dit gebeurt met een bepaalde reden: om energie te besparen of om ervoor te zorgen dat je niet nog meer schade aanricht aan jezelf. Je lichaam probeert je duidelijk te maken, dat je niet op deze "gedreven" manier door kunt gaan. Je wordt als het ware in bescherming genomen tegen jezelf. Helaas zit gedrevenheid nu eenmaal in je natuur en je blijft zo veel mogelijk doen, ondanks de klachten. Echter: hoe meer je gaat vechten tegen deze klachten, hoe meer ze tegen je gaan werken. Uit zelfbehoud.

Chronische pijn en vermoeidheid zijn natuurlijke manieren om je af te remmen of te doen stoppen met "te veel doen". Het klinkt misschien raar, maar eigenlijk is dit een heel slimme overlevingsstrategie! Deze zorgt er simpelweg voor dat je niet te ver gaat. Het neemt je in bescherming tegen jezelf om je te behoeden voor mogelijk fatale gevolgen.


Een metafoor als toelichting

Het beste voorbeeld dat ik je kan geven is dit:

Stel, je rijdt 100 km per uur waar je 50 mag. Toch ben je uiteindelijk altijd langzamer dan alle mensen om je heen die zich netjes aan het snelheidslimiet houden. Dat komt, omdat de politie je bij iedere parkeergelegenheid staande houdt voor een bekeuring, waardoor je elke keer een half uur vertraging oploopt en de andere auto's steeds voorbij ziet rijden.