• Kinga de Wit

Omgaan met teleurstellingen - 5 tips

Updated: Feb 24

Het leven is vol ups en downs. De meeste mensen ervaren dit althans zo. Er kunnen periodes zijn dat de nadruk meer ligt op het één dan op het ander, maar ieder van ons krijgt te maken met teleurstellingen, tegenslag, verdriet, pijn en verlies. Ieder mens gaat hier op z'n eigen manier mee om. Hieronder deel ik 5 tips met je hoe je met dit soort situaties om kúnt gaan.


1) Actie modus

Wanneer dingen niet gaan zoals we hoopten of verwachtten, raken we doorgaans teleurgesteld of boos. Dit kan een boosheid triggeren die ons tot actie aanzet. Vaak is dit destructief van aard: we gaan de ander of de situatie letterlijk of figuurlijk te lijf. We schieten in de veroordeel-modus, gaan van ons afslaan en uiten ons ongenoegen. Dit heeft vaak stress voor de persoon zelf tot gevolg en is meestal niet zo handig voor de relatie met anderen.


Je kunt deze actiegerichte energie echter ook constructief inzetten. Je boosheid kan je namelijk wijzen op het feit dat er dingen gebeuren, die niet goed voor je zijn of dat je grenzen overschreden worden. Je zou deze (misschien wel zoveelste) teleurstelling dus kunnen gebruiken om duidelijk te maken aan jezelf of een ander waar je behoefte aan hebt, voor jezelf op te komen, grenzen te stellen of je mening ergens over te geven. Je laat zaken dan niet zomaar gebeuren, maar zet ze in om meer op het pad van je welzijn te komen.


Een persoonlijk voorbeeld:

Ik heb ooit meegemaakt, dat ik me niet gewaardeerd en uitgebuit voelde op mijn werk. Wanneer zoiets gebeurt, kom ik meteen in actie. Ik ga zo'n situatie niet langer tolereren dan hoogst noodzakelijk is. Ik ben toen op zoek gegaan naar een andere baan en ben een stuk beter terecht gekomen. Ik had ook boos en verbitterd in m'n sop kunnen gaarkoken, maar daar zou niemand iets aan gehad hebben.


2) Stel je verwachtingen bij

Vaak hebben mensen last van bepaalde situaties niet om wat er gebeurt, maar doordat ze er iets van vinden. Het had niet (zo) mogen gebeuren, de ander moet ze anders behandelen, dingen moeten gaan zoals verwacht, enz. Het leven zit nu eenmaal niet logisch en eerlijk in elkaar. Wie zegt dat iets op een bepaalde manier moet geschieden? Waar staat dat dingen op een bepaalde manier horen te gaan? Hoe weet je dat je niet precies gekregen hebt wat je nodig hebt?


Een situatie is zoals -ie is: neutraal. We gaan er pas last van hebben als we er wat van vinden. Als het leven dus niet aan je verwachtingen voldoet, kun je heel hard je best gaan doen om de werkelijkheid naar je hand te zetten (en dat kan best eens nodig of gewenst zijn) of het beeld dat je van je leven hebt, bijstellen. Iedere situatie vraagt om een aanpak op maat.


Een persoonlijk voorbeeld:

Jaren geleden, nog voordat ik mijn eigen praktijk startte, kreeg ik te maken met een burn-out. Dit was een heel zware, maar ook enorm leerzame periode in mijn leven. Uiteraard zag ik de lessen nit meteen voor wat ze waren. Ik vond het feit dat ik letterlijk niks kon toen echt niet waardevol. en ik was er al helemaal niet dankbaar voor. Ik wilde dóór, dóór, dóór. Ik was altijd sterk geweest, kon alles aan, wilde ver komen en hoog stijgen. En ineens werd ik teruggefloten door mijn lichaam. Ik kon dit aanvankelijk niet accepteren en verzette me ertegen. Al dat vechten zorgde voor stress en nog meer klachten. Ik interpreteerde deze situatie als falen en raakte in een neerwaartse spiraal van onzekerheid, zelfveroordeling en depressie. Het duurde even voordat ik het gebeurde een andere betekenis kon geven en met mijn lichaam mee ging werken. Ik leerde mezelf te omarmen en volledig te accepteren. Daarna hoefde ik niet meer zo hard, snel en steil vooruit te komen. Ik ging van mezelf en het leven houden. En daar ben ik nu heel dankbaar voor :)


3) Berusting

Je bedenken dat er voor alles een oplossing is en uiteindelijk alles wel een keer over gaat, kan troostend werken. Immers: als je al weet dat je er ooit vrede mee gaat hebben dat iets is gebeurd, dan kun je dat moment ook naar voren halen, nietwaar? En het zelfs NU al voelen. Je hebt al meerdere tegenslagen in je leven gehad. Je hebt ze allemaal overleefd. Je hebt ermee om leren gaan. Deze keer gaat het je dus ook lukken.


Gedachten die je hierbij kunt gebruiken, zijn:

"Ik maak er het beste van."

"Ik pas me aan, ga mee in de verandering of des situatie zoals -ie is."

"This too shall pass." / "Na regen komt zonneschijn."


Een persoonlijk voorbeeld:

Psychologen zijn niet immuun voor teleurstellingen, tegenslagen en/of stress. We kunnen er echter doorgaans wél vrij goed mee omgaan. Zodra er iets vervelends gebeurt (er valt iets kapot op de grond, we krijgen te maken met lekkages, een baan of project gaat niet door, enz), ga ik bijna onmiddellijk in zen modus. Ik besef me, dat boos worden totaal geen zin heeft. Ik ervaar de teleurstelling, maar maak er niet meer van dan nodig is. Met gillen, boos worden, stennis schoppen of opgeven, kom je niet verder. Dus ga ik doen wat de situatie op dat moment van me vraagt. Soms is dat simpelweg even zitten met m'n emotie om vervolgens aan de slag te gaan, indien mogelijk. Ik blijf positief en ga niet te lang bij de pakken neerzitten.


4) Overgave.

Een variant op tip 3 is overgave. Je gaat er hierbij vanuit, dat dingen niet zomaar gebeuren en dat alles precies is zoals het moet zijn. Termen als "divine timing" en "toeval bestaat niet" zijn hier van toepassing. Het achterliggende idee, is dat het Universum zich inspant om je precies te geven wat je nodig hebt. Het is dus zinloos en niet zo handig om je hiertegen te verzetten. Het Universum geeft je niet altijd wat je wilt, maar wel altijd wat je nodig hebt. Soms kan het namelijk best goed uitpakken als dingen niet gaan zoals je wilde. Omdat er bijvoorbeeld iets beters op je wacht. Uitstel van iets kan juist goed uitpakken (al weten we dit meestal pas achteraf). En als dingen niet meteen goed gaan, kun je ze ook meer leren waarderen. Het kan dus nuttig zijn om regelmatig terug te kijken op moeilijke momenten in je leven en daar betekenis aan te geven of lessen uit te leren.


Een persoonlijk voorbeeld:

Mijn man en ik wilden naar Alberta, Canada emigreren. We zijn daar een jaar lang intensief mee bezig geweest. Alles leek voorspoedig te verlopen totdat we daadwerkelijk stappen wilden ondernemen om die kant op te vertrekken. Wat we ook probeerden, iedere keer werd ons iets in de weg gelegd. Uiteindelijk besloten we die droom te laten varen en verhuisden naar Zuid-Limburg. Enkele jaren daarna was er sprake van een natuurramp in Alberta: grote gebieden werden verwoest o.a. door brand. Dit hadden we natuurlijk nooit kunnen voorzien, zeker niet in dat gebied. Maar we begrepen toen wel ineens waarom de emigratie niet gelukt was. Het voelde alsof we behoed waren voor een nog veel grotere tegenslag: we zouden alles kwijt zijn geraakt.


5) Ervan leren

Hierop voortbordurend kunnen we stellen, dat de situatie een belangrijke boodschap of les voor je bevat. Je kunt de teleurstelling in dit geval gebruiken om iets over jezelf te leren en aandacht te geven aan datgene wat nog geheeld mag worden. Je vraagt je dan af welk aandeel je zelf had in deze situaties. Zou het kunnen dat je deze zelf hebt veroorzaakt of naar je toe hebt gehaald? Als je kijkt vanuit het concept van radicale verantwoordelijkheid en het idee dat wij allemaal één zijn, dan wordt alles in het leven doos onszelf, van binnenuit gecreëerd. Dit kan een enorme druk op ons leggen, maar ook heel bevrijdend werken. Ik kies meestal voor het tweede. Ik probeer conclusies te verbinden aan wat er gebeurt, het te begrijpen, er betekenis aan te geven. Alles met als doel om de regie over mijn leven te behouden of terug te krijgen. Immers: als een situatie iets zegt over jezelf, dan heb je er ook zelf zeggenschap over. In plaats van in de slachtofferrol te blijven, zet deze manier van kijken je dus in je kracht.


Een persoonlijk voorbeeld:

Mijn zwangerschap was heel voorspoedig verlopen. Ik had weinig klachten en voelde vertrouwen in mijn lichaam en mezelf. Bij de bevalling ging het echter behoorlijk mis en deze eindigde uiteindelijk in een spoed keizersnede, een bloedvergiftiging, 12 dagen in het ziekenhuis en in totaal een maand aan de antibiotica. De mensen die mij en mijn visie een beetje kennen, weten dat ik eigenlijk nooit (meer!) ziek ben. Ik besteed veel aandacht aan de relatie met mijn lichaam en ben er absoluut van overtuigd dat ik mijn gezondheid grotendeels zelf in de hand heb. Maar dus niet 100%. Volgens mij kan dat ook niet, maar wellicht kom ik ooit tot een andere conclusie. Ik weet nu, achteraf, dat het feit dat ik zo ziek ben geweest de enige manier was om mijn diepgewortelde angsten aan het licht te brengen, zodat ik ze onder ogen kon komen en ze kon loslaten. Ben ik er blij mee? Heb ik het hele gebeuren al helemaal verwerkt? Nee. Maar ik voel me niet boos meer, ik kan er goed mee omgaan en het gebeurde loslaten. En ik werk rustig door aan mijn eigen helingproces aangezien ik nu weet wat me te doen staat op dit gebied. En daar ben ik mijn lichaam, ziel en het Universum dankbaar voor.


Hoe ga jij om met tegenslagen?


Xx Kinga.

Omgaan met teleurstellingen

0 views

WELLNESSINMIND@MAIL.COM

0031 6 10168237

  • Facebook
  • Twitter
  • YouTube
  • Instagram
  • LinkedIn

Voor tips en inspiratie:

En direct toegang to (GRATIS) online cursussen!

© 2019 Wellness in Mind

BTW NL002202296B98 | KvK 50642901

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now