Wordt jouw genezingsproces onbewust belemmerd?

Ken je dat? Je hebt pijn of bent ziek, je bent depressief, moe... en je hebt alles al geprobeerd om hier vanaf te komen? Je hebt gevochten alsof je leven ervan afhing (en op een bepaalde manier is dat ook zo), je bent bij de beste artsen geweest, je bent binnenstebuiten gekeerd tijdens allerlei onderzoeken, je bent geen vreemde in het alternatieve en complementaire zorgcircuit, je hebt alle kansen op genezing/verbetering/verlichting van je klachten benut en lijkt alle opties te hebben uitgeput. Zonder noemenswaardig of blijvend resultaat...


Vreselijk frustrerend...


Als je je hierin herkent, dan hoor ik je al bijna denken: grrrrr!! Een hoop tijd, energie, geld en frustraties rijker en geen zicht op verbetering van je klachten. Vreselijk. Uiteindelijk kom je bij een pijnpoli, psycholoog of revalidatiecentrum terecht waar men uit alle macht de symptomen van je klacht probeert te verzachten en hanteerbaar te maken en jou leert om met je beperkingen om te gaan.


Echte vechters.


De meeste mensen die ik heb leren kennen en die met chronische aandoeningen en klachten te maken hebben, zijn echte vechters. Ze gaan maar door en acceptatie is hun grootste vijand. Verslagen door alle teleurstellingen en van alle hoop gestript, keert hun strijd zich inwaarts. Ze veroordelen en bekritiseren zichzelf, hun lichaam en hun ogenschijnlijke mislukking om beter te worden.


Boosheid.


Ik kan me goed voorstellen, dat je na zo'n gigantische ontmoediging en en verslagenheid behoorlijk boos kunt reageren op goed bedoelde adviezen en tips van anderen. Je hebt immers alles al geprobeerd, nietwaar? Waarom werkt het dan allemaal niet? Waarom lijken jouw klachten hardnekkiger/resistenter voor genezing dan die van anderen? Ik wil daar toch even op ingaan als je dat goed vindt... Het is namelijk mogelijk, dat er een bepaalde stap in je genezingsproces overgeslagen is.


Blokkades.


Zonder je meteen gouden bergen te beloven en het oplossen van je problemen te garanderen (want dat kan niemand), wil ik wel graag een essentieel onderdeel van het helingsproces met je delen. En dat is, dat er sprake kan zijn van blokkades. Dat lees je goed: het kan zijn, dat je lichaam zichzelf restricties oplegt waardoor het zelfhelend vermogen van ons lichaam niet (volledig) zijn werk kan doen.



De mogelijke blokkades zijn divers: van zelf-sabotage en beschermingsmechanismen, van lessen die we hebben te leren en bijsturing die nodig is tot identiteitsverstrengeling en angst. Soms is er sprake van een omgekeerde polarisatie (dan is het net alsof je een batterij probeert op te laden terwijl die verkeerd om in de oplader zit) en vaak kunnen we er niet eens helemaal de vinger op leggen waarom een lichaam vast houdt aan iets dat zo vervelend is als pijn en ziekte. Toch kunnen we zelfs in die gevallen het lichaam vragen om de blokkade op te heffen en de weg naar het zelf-genezed vermogen van het lichaam vrij te maken. Het richten op eventuele blokkades is een cruciaal onderdeel van healing. En wordt helaas vaak over het hoofd gezien.


Het zelfhelend vermogen van ons lichaam bewust leren gebruiken.


Want wist je, dat je lichaam heel goed in staat is om de meeste problemen zelf op te lossen? We maken er (bijna) dagelijks gebruik van, maar staan er eigenlijk nooit bij stil! We verwachten dat een wondje zich vanzelf geneest, dat een ontsteking magischerwijs weer over gaat, dat een gebroken been (met eventueel gips erom heen) zichzelf heelt... en we kennen allemaal het placebo effect: een suikerpil die dezelfde resultaten oplevert als het daadwerkelijke medicijn.


De verhalen over het zelfhelend vermogen zijn talrijk en wonderbaarlijk. Ik heb het ook zelf mogen ervaren en aanschouwen. Maar om deze kwaliteit van ons lichaam te kunnen inzetten, is een andere benadering nodig dan die je tot nu toe waarschijnlijk gewend was. Wist je dat je lichaam eigenlijk gewoon met je probeert te communiceren? Dat klachten en ziekten vaak een uiting zijn van een dieper liggend (vaak niet eens lichamelijk) probleem? Dat we de taal van ons lijf kunnen leren ontcijferen en onszelf daarmee een stuk vooruit kunnen helpen? Maar dat het dus ook nodig is om te kijken of er blokkades aanwezig zijn die het helingsproces in de weg kunnen staan?


En wat nu?


Ik ben er sterk van overtuigd, dat we de meeste lichamelijke en geestelijke problemen zelf kunnen oplossen. En dat we eigenlijk alleen voor de acute zaken naar de dokter hoeven te gaan. Als we bereid zijn om aan ons eigen welzijn te werken uiteraard, want we zijn natuurlijk decennia lang "verwend" geraakt met het idee dat een dokter of therapeut ons "wel even kan fixen". Niks is minder waar. Maar nogmaals: als je een gapende wond in je hoofd hebt, zou ik je toch willen aanraden om bij een arts langs te gaan en pas daarna je bezig te houden met het "waarom" erachter en de verdere genezing. Je moet het natuurlijk wel zo lang kunnen overleven, zodat je aan jezelf kunt werken...


Wil je hier meer over weten of zelf leren hoe je met je lichaam kunt communiceren en eventuele blokkades kunt opheffen? Neem gerust contact met me op!


In diepe dankbaarheid voor jouw aanwezigheid,

Stuur ik je liefde en licht,

Warme groet,


Kinga.